baner1procent

sklep
Diabeciakowy sklep Krófka
Kupuj i Pomagaj!
Arrow
Arrow
Slider
Aktualności

Zakończyliśmy zapisy na tegoroczny turnus rehabilitacyjny. Dziękujemy za ogromne zainteresowanie. W tym roku wyruszamy 23 lipca do Krynicy Górskiej. To bardzo urokliwe miejsce, które warto zobaczyć. Moc atrakcji czekać nas wszystkich będzie w OSW Hajduczek. Poniżej lista tego, co oferuje nam ośrodek. Kierownicy turnusujak co roku wybiorą i dostosują dla naszych pociech to, co najciekawsze.

Dział: Aktualności

Na obóz zapraszamy chłopców w wieku 16-17 lat chorujących na cukrzycę typu 1 i trenujących piłkę nożną w klubach zarejestrowanych w Wojewódzkich Związkach Piłki Nożnej. Wiemy jak dużo zależy od przygotowania do aktywności fizycznej diabetyków. Stale prowadzone są w tym obszarze badania, tak by zalecenia specjalistów były adekwatne i odpowiednie dla wyczynowych sportów, pozostając w dbałości o zdrowie pacjenta. Dlatego w trakcie obozu sportowego będzie ściśle monitorowana glikemia, spożywane posiłki i płyny oraz wykonywany wysiłek fizyczny.

Gdzie złożyć wniosek i co powinien zawierać? O tym i o sportowym obozie w całości wyjaśni poniżej dołączone pismo.

Zapraszamy!

list zapraszajacy1

Dział: Aktualności

KOMISJA ds. ORZEKANIA O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Komisją ds. orzekania o niepełnosprawności – zwykle jest to lekarz i pedagog/psycholog/pracownik socjalny. Zabierz ze sobą oryginały dokumentacji medycznej, wszelkie zaświadczenia, zdjęcia RTG, KT, dosłownie wszystko. Specjaliści podczas spotkania przeglądają dokumenty, zadają pytania rodzicowi/wnioskowanemu. Podczas posiedzenia odbędzie się badanie, w trakcie którego zostanie oceniony stan zdrowia oraz samodzielnie wykonuje odpowiednie dla jego wieku czynności. Oczywiście
w przypadku niemowląt sytuacja jest oczywista – dziecko jest całkowicie zależne od rodziców.

Bardzo często rodzic proszony jest również o rozmowę z psychologiem (w przypadku ponownego ubiegania się o orzeczenie, rozmowa może być przeprowadzana z samym dzieckiem).

OCZEKIWANIE NA DECYZJĘ

Wydanie orzeczenia o niepełnosprawności następuje maksymalnie w ciągu dwóch tygodni od dnia posiedzenia komisji. Można odebrać je osobiście, albo czekać aż zostanie przesłane listownie. Informacja o decyzji komisji nie może być udzielana drogą telefoniczną.

ODWOŁANIE OD DECYZJI

Jeśli nie zgadzasz się z orzeczeniem zespołu (na przykład zostało wydane na zbyt krótki czas, albo nie wszystkie punkty zostały przyznane), możesz odwołać się do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Takie odwołanie trzeba złożyć za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał decyzję. Zespół powiatowy przesyła odwołanie do zespołu wojewódzkiego w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania Twojego odwołania. W tym czasie może zapoznać się z Twoją argumentacją i sam je uwzględnić zmieniając lub uchylając treść orzeczenia. Wtedy nie dochodzi do kolejnego posiedzenia komisji. Nie należy wysyłać dokumentów bezpośrednio do wojewódzkiego zespołu, bo ten i tak przekaże sprawę do zespołu, który orzekał, co wydłuży okres rozpatrzenia sprawy.

Dział: Aktualności

Proces uzyskiwania orzeczenia o niepełnosprawności

3. Kto orzeka?

Orzeczenia o niepełnosprawności orzekają Powiatowe/Miejskie Zespoły do spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Należy zwracać się do zespołu właściwego ze względu na adres stałego pobytu (jest to miejscowość w której zamieszkujemy z zamiarem stałego przebywania). Drugą instancją są Wojewódzkie Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności – w nich można składać odwołania. Jednostki te działają na podstawie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

4. Kto wnioskuje?

  • osoba zainteresowana, jeśli jest pełnoletnia;
  • przedstawiciele prawni np. rodzice;
  • w niektórych przypadkach Ośrodek Pomocy Społecznej za ich zgodą.

5. Kto może uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności?

  • dzieci do 16. roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności bez orzekania stopnia;
  • osoby powyżej 16. roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności, w którym ustalony jest stopień niepełnosprawności.

Zgodnie z ustawą, ustala się trzy stopnie niepełnosprawności powyżej 16 r. ż.::

  • znaczny,
  • umiarkowany,
  • lekki.
Dział: Aktualności

Definicje niepełnosprawności i systemy orzekania

Niepełnosprawność to pojęcie bardzo złożone. Definicja stosowana przez WHO przyjmuje, że do osób niepełnosprawnych zaliczają się osoby, z długotrwałą obniżoną sprawnością fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, która w interakcji z różnymi barierami może ograniczać ich pełne i efektywne uczestnictwo w życiu społecznym na równych zasadach z innymi obywatelami. W Polsce mamy przynajmniej dwie prawne definicje niepełnosprawności, które rozmijają się z potocznym rozumieniem tego pojęcia. Pierwsza to definicja wynikająca z przepisów prawa i dotycząca prawnej podstawy kwalifikacji do grupy osób niepełnosprawnych. Natomiast druga, dużo szersza stosowana jest w statystyce GUS. Definicja statystyczna ujmuje bowiem nie tylko osoby niepełnosprawne prawnie, ale również osoby, które co prawda orzeczenia o niepełnosprawności nie posiadają, lecz deklarują, że mają ograniczenia w wykonywaniu wybranych czynności (tzw. niepełnosprawność biologiczna). W powszechnym odbiorze osoba z niepełnosprawnością to ktoś zmagający się z ograniczeniami fizycznymi, kalectwem, widocznymi deficytami. A przecież do grupy niepełnosprawnych zalicza się także osoby z chorobami przewlekłymi, upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim czy zaburzeniami ze spektrum autyzmu

W Polsce istnieją dwa systemy orzekania o niepełnosprawności:

  • System pomocy społecznej – reprezentowany przez Miejskie/Powiatowe Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności, wydające orzeczenia o niepełnosprawności.
  • System oświaty – reprezentowany przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne, wydające orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

1. Dlaczego warto ubiegać się o orzeczenie?

Podstawą prawną do orzekania o niepełnosprawności jest Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych wraz z późniejszymi zmianami.

Zgodnie z przepisami ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy.

Niepełnosprawność, zgodnie z kryterium ustawowym, to niemożność efektywnego pełnienia ról społecznych tj. wypełniania zobowiązania wynikającego z zajmowanej pozycji społecznej przy korzystaniu przez osobę z przysługujących jej przywilejów i praw według bardziej lub mniej określonego wzoru, a więc niemożność bądź trudności w codziennej aktywności i uczestnictwie wynikające z naruszenia sprawności organizmu.

Ważne: Zgodnie z obowiązującym prawem ocena stanu zdrowia nie jest jedynym wyznacznikiem niepełnosprawności, bowiem orzecznictwo o niepełnosprawności uwzględnia zarówno fizyczne, psychiczne jak i społeczne aspekty funkcjonowania człowieka. Wystąpienie tylko jednego z elementów np. naruszenia sprawności organizmu (potocznie utożsamianego z chorobą) nie musi zatem oznaczać, że mamy do czynienia z niepełnosprawnością. Natomiast intensywność tego czynnika nie wpływa bezpośrednio na ustaloną niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności, jeżeli w następstwie jego występowania nie dochodzi do istotnych ograniczeń w sferze społecznej lub zawodowej.

Posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień w pierwszej kolejności określa status osoby nim dysponującej jako osoby niepełnosprawnej w sensie prawnym. Ponadto pozwala korzystać (po spełnieniu określonych warunków) z szeregu form pomocy, do których należą m. in.:

  •  w zakresie rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia – możliwość uzyskania odpowiedniego zatrudnienia (w tym w zakładach aktywności zawodowej i zakładach pracy chronionej), możliwość uczestnictwa w szkoleniach (w tym specjalistycznych), korzystania ze ściśle określonych przywilejów pracowniczych (m. in.: prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego, dłuższej przerwy w pracy, krótszego wymiaru czasu pracy), możliwość wsparcia działalności gospodarczej lub rolniczej;
  •  w zakresie rehabilitacji społecznej – możliwość uczestniczenia w terapii zajęciowej realizowanej w warsztatach terapii zajęciowej oraz możliwość uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych;
  •  dofinansowanie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby;
  •  ulgi w podatkach, zniżki w komunikacji, zwolnienie z opłat radiowo–telewizyjnych (abonamentu);
  •  usługi socjalne, opiekuńcze, terapeutyczne i rehabilitacyjne świadczone przez instytucje pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki;
  •  uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego i innych świadczeń rodzinnych (np. dodatków do zasiłku rodzinnego związanych z niepełnosprawnością) oraz do zasiłku stałego z pomocy społecznej.

2. Kiedy dorosły/dziecko jest uznawany/e za niepełnosprawny/e?

Ci, którzy mają przewlekłą i/lub nieuleczalną chorobę zazwyczaj spełniają wszystkie trzy warunki, o których mówi ustawa, potrzebne do uznania ich za osoby z niepełnosprawnością (np. mukowiscydoza (CF), pierwotna dyskineza rzęsek (PCD/Zespół Kartagenera, POChP).

  • Chory ma naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną.
  • Przewidywany okres trwania upośledzenia stanu zdrowia przekracza 12 miesięcy.
  • Chory wymaga zapewnienia mu całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu.

Artykuł pochodzi ze strony: https://oddechzycia.pl/pomoc-socjalna/orzekanie-o-niepelnosprawnosci-ogolne-zasady-2019/?fbclid=IwAR0qiWEi2TgiirSWFn-XaH-7eLnX7KfE9Q7zH-ZuWSLYcddLKsLuvY53GQ4 i tu jest także jego pełna wersja.

Dział: Aktualności

Fundacja Urszuli Jaworskiej od kilku lat przygotowuje projekt opieki koordynowanej w stwardnieniu rozsianym. Obecnie jesteśmy na etapie pilotażu i wdrażania systemu w wybranych ośrodkach w Polsce. Doświadczenia jakie zdobyliśmy na tym polu pozwalają nam na zmierzenie się z wyzwaniem dużo większym niż SM.​

Z danych epidemiologicznych wynika, iż obecnie na cukrzycę cierpi w Polsce około 3 milionów Polaków. W ostatnim dziesięcioleciu liczba chorych z cukrzycą gwałtownie wzrasta. Szczególnie dotyczy to ludzi młodych oraz dzieci. Spora cześć populacji ma również cukrzycę niewykrytą co stawia tę chorobę na szczycie chorób cywilizacyjnych XXI w., jeśli chodzi o ilość pacjentów. Zdajemy sobie sprawę, że wyzwanie dla systemu ochrony zdrowia związane z cukrzycą, a przede wszystkim jej powikłaniami jest gigantyczne. ​

Zapraszamy Państwa do udziału w badaniu. Wyniki posłużą do opracowania raportu i staną się fundamentem do stworzenia nowego kompleksowego modelu opieki nad pacjentem diabetologicznym.

LEKARZ DIABETOLOG

LEKARZ MEDYCYNY RODZINNEJ

PACJENT

PIELĘGNIARKA / EDUKATOR DIABETOLOGICZNY

Źródło : http://fundacjauj.pl

Dział: Aktualności

nfzPodczas otwartego dnia (26 stycznia 2019 r., w godz. 9.00 – 14.00) w Łódzkim Oddziale Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia będzie można dowiedzieć się wszystkiego na temat zdrowotnych konsekwencji nadmiernego spożycia cukru, a także skorzystać z bezpłatnych badań, porad dietetyka, a dzieci i młodzież z przeglądu zębów w dentobusie, czyli mobilnym gabinecie stomatologicznym!
Studenci medycyny i Fundacja Diabeciaki będą wykonywali:

  • podstawowe badania w kierunku cukrzycy
  • mierzenie ciśnienia
  • określanie BMI i masy tkanki tłuszczowej


Ponieważ zbliżają się ferie, można będzie wyrobić od ręki kartę EKUZ.
Uwaga! Jeśli dziecko będzie samodzielnie korzystało z badania w dentobusie, musi mieć ze sobą zgodę rodzica z danymi rodzica, dziecka i numerem kontaktowym.

Wszyscy, którzy w sobotę odwiedzą NFZ otrzymają jabłka z ekologicznego sadu i wydawnictwa ŁOW NFZ oraz upominki: notesiki i torby.

Dział: Aktualności

106 1024x427
Diabeciaki i diabeciątka!

Dwa tygodnie wakacji, wspomnienia na lata :)

W tym roku zapraszamy Was serdecznie na turnus rehabilitacyjny w Krynicy Górskiej. Będziemy spać i odpoczywać w Ośrodku Wypoczynkowym Hajduczek. Wyjeżdżamy - 23.07.2019 r. - wracamy - 06.08.2019 r. Koszt turnusu to 2250,00 zł. Ważne!!! Zapisy rozpoczynamy w najbliższą środę, tj. 23.01.2019 r. o godzinie 18.00. Wejdźcie na stronę diabeciaki.pl i wypełnijcie formularz. Więcej informacji wkrótce. 

Foto: http://www.hajduczek.com.pl/

Dział: Aktualności

Zapraszamy na XII Konferencję LUDZIE NA POZIOMIE dla osób chorych na cukrzycę różnego typu.
Miejsce: AULA Uniwersyteckiego Centrum Pediatrii im. M. Konopnickiej, ul. Pankiewicza 16 (ul. Sporna 36/50), Łódź

Szanowni Państwo:)

Dzisiaj edukacja w Polsce to krzesło bez oparcia, to słowo często używane, w ostatnim czasie nadzwyczaj często w odniesieniu do zdrowia czy stylu życia.

A Edukator ? to także tylko wyraz, za którym nie stoi człowiek, w życiu codziennym rzadko stosowane określenie osoby, która zawodowo zajmuje się edukacją - uczeniem, kształceniem kogoś; nauczyciel. Hasło do krzyżówki.… Nie istnieje zawód edukator.

ALE CZY MuSI TAK BYĆ?

Edukator powinien pracować w placówkach oświatowych i wykonywać obowiązki promotora zdrowia dla wszystkich dzieci, nauczycielem nauki życia z niepełnosprawnością

Od osoby edukatora współczesny świat wymaga znacznie więcej wiedzy niż informacja o chorobie długotrwałej i sposobach radzenia sobie z jej objawami. Nauczyciel w tej kwestii nie sprawdzi się, głównie z powodu obawy przed materiałem biologicznym jakim jest krew. Potrzebny jest ktoś, kto posiada wiedzę o chorobie, zdrowym żywieniu, ma podstawowe umiejętności i kompetencje coachingowe, potrzebne doprowadzenia treningu z pacjentem. Analizując tą postać nikt tak dobrze nie sprawdzi się w tym jak osoba chora na cukrzycę typu 1. podlegająca rygorom choroby i działań często nieprzewidzianych czasami wręcz niechcianych.

Współczesny diabetyk zaś nie tylko powinien znać zarówno skład jak i ilość posiłku, który zamierza spożyć, powinien znać trendy współczesnej dietetyki, terapii dietą, znać dostępne
w sieci internetowej narzędzia do kontroli cukrzycy (np aplikacja doc. Szadkowskiej)i być na bieżąco z aplikacjami i urządzeniami dla diabetyków. W relacjach pacjent - edukator zdrowotny chodzi dziś o to, aby młody pacjent w osobie edukatora znalazł mentora nauczającego prawidłowych reakcji.także o budowanie relacji opartych na poufności i zaufaniu z chorym, a nie jedynie przekazywanie wiedzy polegającej na zakazach i nakazach.

Dlaczego akurat tak? Jeśli wiemy, że czegoś nam nie wolno, że ktoś nam czegoś zabrania – mamy ochotę zrobić odwrotnie. A jeśli nawet poddamy się zakazowi, to z poczuciem ograniczenia, przeżywając często rodzaj wewnętrznego buntu.
Taka motywacja jest słaba. Nasz mózg będzie tęsknił za tym, co „zakazane” i nieustannie będzie podsyłał obrazy tego, czego nie wolno - twierdzą terapeuci. Mają rację. Dawne: „Nie wolno jeść słodkiego” – już nie działa”. Lepsze oddziaływanie ma: ”Zamiast deseru jemy
smaczne jabłko na deser”. Zamiast uczyć diet trzeba budować z pacjentem bazę korzystnych nawyków (aktywność fizyczna, sięganie po zdrowe produkty).

.

Edukatorem Zdrowtnym może zostać każdy, kto podejmie studia podyplomowe w tym kierunku, uważam jednak, że bardzo dobrym Edukatorem będzie osoba chora na cukrzycę typu 1. która traktuje pompę insulinową jako integralną część swojego organizmu, a inne dostępne dobrodziejstwa współczesnej myśli technologicznej jako coś zupełnie normalnego, coś czego rozwój trzeba śledzić z nastawieniem, ze wiedzą i umiejętnościami należy się dzielić.

Utworzenie nowego zawodu jest trudne, ale nie niemożliwe, doskonale o tym wiemy. Możemy wszyscy w tym współuczestniczyć, aby powiedzieć kiedyś : dobrze się stało!

Edukator zdrowotny powinien mieć przygotowanie psychologiczne. Każda choroba przewlekła np. Cukrzyca, już od momentu samego rozpoznania jest źródłem stresu, reakcji lękowych, zaburzeń depresyjnych. Świadomość własnej choroby, jej nieuleczalności oraz zagrożenia stanami hipoglikemii, kwasicy ketonowej, a także możliwości rozwoju późnych powikłań choroby, może mocno wpłynąć na nastrój i zachowania społeczne dzieci i młodzieży. Kto w takiej sytuacji najlepiej pomoże dziecku jeśli nie Edukator, który sam jest chory? który sam podejmuje działania w prowadzeniu swojej choroby? który nie będzie się wahał wiedząc, że należy pomóc już, ze liczy się czas?

Zwracam się dzisiaj z prośbą do Państwa o wnikliwą analizę proponowanej przeze mnie sylwetki zupełnie nowego, ale jakże znajomego Sprzymierzeńca w walce o nowe postępowanie z cukrzycą i innymi długotrwałymi chorobami nękającymi dzieci w szkołach, przedszkolach czy złobkach. Proszę o poparcie tego przedsięwzięcia w swoim obszarze działania.

Mam nadzieję, że wkrótce stanę przed Państwem i przedstawię ludzi, którzy jako pierwsi podejmą pracę w placówkach nauczania powszechnego w naszym kraju. Będzie to wówczas nasze wspólne dzieło.

mgr Barbara Kucharska - Prezes Fundacji Diabeciaki 

Dział: Aktualności

Please publish modules in offcanvas position.

Nasz Serwis internetowy używa plików cookies do prawidłowego działania strony.

Korzystanie z Serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej. Więcej informacji udostępniamy w Polityce bezpieczeństwa

Zrozumiałem